Verbondenheid… | Lys massage

Verbondenheid…

Je kan een connectie maken vanuit je hoofd, vanuit de ratio. Maar echt verbinding maken, doe je op een ander niveau… met je hart. Verbinding kan je zien, ruiken, voelen, proeven. Vind je het moeilijk om je daar iets bij voor te stellen? Lees dan even mee…

Ik wil me niet uitspreken of vrouwen al dan niet vaker in verbinding gaan dan mannen, maar dit verhaal gaat over vrouwen. ‘Mijn vrouwen’ lijken een zesde zintuig te hebben voor vrouwen in een gelijkaardige situatie. Eva en Merel hebben allebei borstkanker en verwachten hun eerste kindje. Ze komen om de drie weken naar het ziekenhuis voor een chemokuur. Hoewel ze elkaar nog nooit ontmoet hebben, lijken Merel en Eva elkaars aanwezigheid te voelen op de afdeling. Als Eva vraagt hoe het met ‘haar’ gaat, vult de kamer zich met een verbondenheid die ik nergens anders zo intens ervaar. Ik voel een diep medeleven, een oeverloze empathie en een heel sterke betrokkenheid. Er komt een energie vrij waarmee je de hele oncologische afdeling een dag van menselijke warmte kan voorzien. Met één zin, vertelt Eva een heel verhaal: ‘(Merel), ik hoop dat de chemo je niet te zwaar valt en dat je kan genieten van je zwangerschap. Ik duim voor een goede scan zodat je de moed vindt om te blijven vechten. Ik hoop uit het diepste van mijn hart dat je geneest en je kindje zal zien opgroeien…’

Als bij toeval bevallen Eva en Merel in dezelfde week: twee gezonde kindjes worden geboren. Op de materniteit verraden de naambordjes op de deur uiteraard niet welke mama niet zorgeloos naar huis gaat, maar wie al na een weekje moet terugkomen voor het vervolg van de behandeling. Maar toch voelt Eva, terwijl ze door de gang wandelt, waar Merel haar kleine wondertje koestert. Eva twijfelt of ze zou aankloppen. Eva voelt dat ze naar binnen gezogen wordt maar is ook bang dat de verbinding misschien een touw is waar slechts aan één kant getrokken wordt. Vandaag toch maar niet… Ik vertel Eva hoe moedig ik het vind dat ze het had overwogen om een volgende stap te zetten in de verbinding en hoe ik er van overtuigd ben dat ook Merel dat gevoeld heeft. Je kan eindeloos fantaseren over wat er zou gebeurd zijn als Eva de kamer wel was binnen gegaan. Maar dan zou hoofd het overnemen van hart en dan is de verbinding misschien niet meer zo als ze op dat moment was.

Misschien hebben Eva en Merel elkaar in mei ontmoet, op het moment dat gezinnen uit België en Nederland samen kwamen voor een Familiedag. Moet ik je nog vertellen dat de verbondenheid er tastbaar in de lucht hing, die dag? Voor Eva, Merel…en zoveel andere moedige mama’s en papa’s.

Er zijn 2 reacties

Heel mooi verhaal - ik hoop dat je blijft bloggen want deze schrijfsels kunnen veel betekenen, niet alleen voor patiënten, maar ver daarbuiten!

Dank je voor deze warme woorden! Mijn patiënten in het ziekenhuis en mijn klanten van Lys vormen een onuitputtelijke bron van inspiratie. Ik ga hier dus nog even mee door :-).

Reactie toevoegen

CAPTCHA
Dit is een vraagje om automatische spam te vermijden. Bedankt voor het begrip.
5 + 10 =
Los deze eenvoudige rekenoefening op en voer het resultaat in. Bijvoorbeeld: voor 1+3, voer 4 in.